Vertaling Farsi
Het Perzisch, (lokale namen: Fârsi, Dari en Tōjiki) is de officiële taal van Iran (Perzië), Afghanistan en Tadzjikistan en wordt door miljoenen in Oezbekistan gesproken. Het behoort net als het Nederlands tot de Indo-Europese taalfamilie en binnen deze taalfamilie is het een onderdeel van de tak van de Iraanse of Arische talen.Bij Nederlandstaligen heerst een misverstand dat het Perzisch van Iran in het Nederlands "Farsi" moet heten terwijl farsi de inheemse naam van het Perzisch is in al zijn vormen en dialecten en dus geen Nederlands woord of naam. (vergelijk: Duits/Deutsch of Fins/Suomi).
Soms wordt echter de term farsi gehanteerd om de "officiële" versie van de taal aan te duiden zoals die in Iran gesproken wordt, ter onderscheiding van het Dari zoals dat in Afghanistan een van de voertalen is en dat daarvan enigszins verschilt.
Perzisch
Het Perzisch is een voortzetting van de gesproken variant van het Middel-Perzisch. Want ondanks dat het geschreven Middel-Perzisch tot op zekere hoogte het karakter van een dode taal had gekregen vanwege zijn in ontwikkeling gestagneerde vorm, had de spreektaal (Fārsi-ye Dari of Dari) zich als levende taal verder ontwikkeld. In de oostelijke provincies van het Abbasidische rijk, gebieden die in feite onafhankelijk van Bagdad waren, begon men vanaf de 9e eeuw het Dari met behulp van het Arabisch schrift op te schrijven en het is deze taal die onder de naam Nieuw-Perzisch bekend is geworden. Uiteraard heeft ook het Nieuw-Perzisch een ontwikkeling doorgemaakt en deze is in vijf fasen te onderscheiden:
Formatieve periode (8e-10e eeuw): in deze periode kwam de standaardisatie van de taal van de poëzie tot stand.
Heroïsche periode (10e-12e eeuw): in deze periode kwam de standaardisatie van het proza tot stand.
Klassieke periode (13e-15e eeuw)
Post-Klassieke periode (15e-19e eeuw)
De periode van het hedendaagse Perzisch
Een van de opvallendste kenmerken van deze vorm van Perzisch is het enorme aandeel aan Arabische woorden. Onderzoek heeft uitgewezen dat het percentage Arabische woorden groeide van 25-30% in de 10e eeuw tot ruim 50% in de 12e eeuw. Het is dan ook niet verwonderlijk dat in de loop van de geschiedenis veel pogingen zijn ondernomen om de ontwikkeling van de Perzische woordenschat te beïnvloeden. In de 20e eeuw krijgen deze pogingen ook een geïnstitutionaliseerd karakter. De Farhangestān-e Irān (1935) en zijn opvolger de Farhangestān-e Zabān-e Fārsi (1970) kregen de taak het Perzisch zoveel mogelijk te zuiveren van buitenlandse (lees Arabische) elementen. Ondertussen hebben deze taalacedemieën tientallen woorden ontworpen die een vaste plek in het Perzisch hebben gekregen. Een voorbeeld van een succevol geïntroduceerd woord is 'Havāpeymā' (lett: luchtkliever) oftewel vliegtuig.